Elimde patladı bu çocuk

İki haftanın sonunda annem evine döndü biz de kaldık yine biz bize. Annem gider gitmez iki ayağım bir pabuca girdi tabi. Normalde bir uyuduğunda 2,5-3 saat uyuyan Özge saat başı uyanmaya başladı. O doğru dürüst uyumayınca ben de uyuyamadım, yemek yapamadım vs zincirleme reaksiyon olarak bir anda ben zombiye ev de çarşamba pazarına döndü. Mutfak bir yandan, çamaşırlar bir yandan, dağınıklık diğer bir yandan sanki evin içinde bir bomba patlamış gibi oldu. Üstüne üstlük Özgür grip oldu, böylece "kızım da kızım, canım ciğerim" diye sürekli kucağında taşıyarak kucağa iyice alıştırdığı bebek koala gibi göğsüme yapışık vaziyette kalakaldım.

Karnımda iç kanamadan yadigar kalan acı verici şişlik yüzünden içtiğim antibiyotikler Özge'nin poposuna pişik yaptı. Ben de tabi çok akıllıyım ya, bebeğimi bezsiz büyütücem ya,  pişik olmuş poposu daha fazla tahriş olmasın diye mıkırdanıp durduğu ve ben "ne derdi var acaba" diye duvarları tırmaladığım bir gün Özge'yi tuvalate tuttum. 5 günlüktü daha. Bir yandan aynadan derin düşüncelere dalmış o minik suratına bakıyor bir yandan da rahatlasın diye kafasının tepesine hafifçe üflüyordum ki seninki bödöf diye patladı lavaboya. (Evet yazının başlığı buradan geliyor, iğrenç espri anlayışımı uykusuzluğuma verin) Ardından da çişini yaptı rahatladı. Ben de ılık suyla yıkadım poposunu, taktım bezini geri. Aman sen misin bunu yapan! Meğerse "bezsiz bebek" olayına benim kız benden daha meraklıymış. Bir benimsedi bu tuvalete tutma olayını sormayın gitsin. Bacak kadar şey bana tuvalet eğitimi veriyor. Uyku arasında bile ıkınıyor sıkınıyor hayatta bezine kaka yapmıyor artık. İlla tuvalete tutacağız küçük hanımı. Bezine kaka yapmamak için bu kadar uğraşınca da sanırım uyku tutmuyor, saat başı uyanıp duruyor. Elbet bu kaka yapma durumu ve uykuları düzene girecek diye bekliyorum. Şimdilik hazır bezi sadece çiş yapmak için kullanıyor. O da hazır bez ıslaklık hissi vermediği için sanırım farkında olmadan gayri ihtiyari oluyor. Kaka durumu böyle olunca ben de henüz yıkanabilir bezle falan çiş eğitimine girmedim haliyle. Çiş yapmak için de uykudan kalkmaya başlarsa korkarım tuvalette yatmamız gerekecek.

Bunların dışında alt kattaki komşuyla dün birbirimize girdik. Neymiş efendim bizim gürültümüzden duramıyormuş artık. Tüm apartman bıkmışmış bizden. Ne yapmışız onu da anlamış değilim. Bebek desen ağlamayı geçtim gıkı bile çıkmıyor. 2 haftadır kardeş doğdu diye süklüm püklüm evde bir köşede oturup duran çocuklar mı gürültü yapıyor, neyden rahatsız oluyorlar ailecek bilmiyorum. Çocukları üniversitede okuyormuş ders çalışamıyorlarmış. Biz de okuduk üniversitede ama mutlak sessizlik olacak diye kimseyi terörize etmedik. Sanırım başka yerden gelen gürültüyü biz yapıyoruz sanıp trip yapıyor bize ama artık kimseyle uğraşacak, laf anlatacak halde değilim. Ev bakmaya başladım. Bir kaç emlakçıyla da konuştum, nasıl bir yer aradığımı anlattım, "bulursanız böyle bir yer, mutlaka haber verin" dedim, bakalım ne olacak.

3 çocuklu hayattan bazı diyaloglar ise şöyle

Hastanede taburcu işlemlerini yaptıran Özgür- Biz bugün taburcu olacağız da var mı ekstra ödememiz?
Bankodaki hemşire- Ödemeyi yapmışsınız zaten, ne ekstrası?
Özgür- Öyle minibara falan takıldık ta biraz...


Hastanede;
Bebek hemşiresi - Ne zaman isterse emzirin, 10 dk dan az olmasın 15 dakikayı da geçmesin.Sizi emzik olarak kullanmasına izin vermeyin. Zaten şimdi onun midesi misket kadar. Süt yeter mi yetmez mi dert etmeyin, normalde doyar o sürede.
Evde;
Özgür- Aranıyor bu Selen, emzirmen lazım
Ben- Daha ne emecek? Her iki memeyi de emdi ya! Gak dese süt çıkıyor ağzından burnundan. Hani misket kadardı bunun midesi?
Özgür- O misket oldu sana topuz kadar, doymamış işte ne yapacaksın. Baksana gıdı da yapmış kendine. Al emzir hadi..


Evde bebek telsizini kurmaya çalışan çocuklara
Ben- Uğur bak o telsizi amacı dışında kullandığınızı görmeyeyim
Uğur- Ne gibi?
Ben- Telsizle oyun oynamak gibi, kuzenler geldiğinde telsizi göstericez diye kurcalamak gibi hani...Bebek uyur telsizin pili bitmiş olur falan, sonra kafanızı kırdırmayın bana
Uğur- ...
Ben- Siz iyisi mi unutun o telsizin varlığını, evde öyle bir şey yok tamam mı?
Uğur- Tamam anne
Ben- Kurdunuz mu bari, düzgün çalışıyor mu?
Uğur- Ne?
Ben- Telsiz
Uğur- Ne telsizi anne?
Ben- Yürü git leyn düdük, dalga geçme benle
..... ve Uğur pis pis sırıtarak gider.