Özgüven de bir yere kadar...

Özge 25 günlük oldu bile. Bizse hala çocuğun dilinden anlamaya çalışıyoruz. Dün akşam 19:30 gibi uyandı sonra saat 23:30'a dek bir türlü uyutamadık. Arada tabi tüm emme, gaz çıkarma, tuvalete çıkma ve uyuma döngüsü bozuldu. Emdi, uyumadı, kakası geldi, tuvalete tutacağımıza gazı var diye sırtını pışpışladık. Sonra uyumayınca yeniden acıkmış olabileceğini düşünemeyip kakası geldi herhalde diye tuvalete tuttuk, bu sefer de sinirlendi bize, hiç ağlamayan çocuk resmen koptu ağlamaya başladı falan. Mücadelenin sonunda çocuğu uyutmayı başardığımızda Özgür'le yaptıklarımızı gözden geçiriyorduk ki Özgür patladı;

- Çocuğun nevri döndü diyoruz da, asıl nevri dönen biziz. Düşünsene, gazı var diye kakası olan ama tuvalete yapmak için tutan çocuğu yatırmışım göğsüme sırtına vurup duruyorum. Resmen gözümün içine bakıyor çocuk "yapma yapmaaaa patlayacağım" diye. Yavrum benim yaaa.... Onca baskıya rağmen nasıl tuttu bu çocuk kakasını? Sonra da kakası geldi diye açtık poposunu tuvalete tuttuk aç çocuğu, seni de karnın açken tuvalete tutsalar sen de sinirlenirsin. Kalkalı 2,5 saat olmuş elbet acıkacak. "İki tane gerizekalı, ne yapıcam bunlarla bilmem?" diye düşünüyordur çocuk. Bizse 3. çocuğu yaptık ya süperiz, çözdük herşeyi, artık bu işi biliyoruz diyoruz, ne salaklık ama!

Evet gerçi Özgür bunları söyledikten sonra ikimiz de psikopatlar gibi güldük kendimize ama bu cümleler şu anki durumumuzu özetliyor tam olarak. 3. çocuğu yaptık ama hala özünde beceriksiz iki salağız. Özge'nin kakasını bezine yapmadığını ve de tuvalete yapmak için inatla tuttuğunu gördükçe kafamızı duvarlara vurmak istiyoruz. İki oğlanı zorla altlarına ettirerek büyüttük diye düşündükçe ikimize de fenalıklar geliyor. Bebek oyalamakta da çok yaratıcı değiliz maalesef. Hala eski tas eski hamam devam ediyoruz. Sıkıştığımızda bir tane müzik çalan kız bebek oyuncağını dayıyoruz çocuğun burnuna, onunla oyalanıyor. Bir süre şaşkın şaşkın bakarak oyuncakla oyalanıyor diye biz oyuncağı sevdiğini varsayıyoruz ama nefret te ediyor olabilir tabi. Sonradan bulup işini bitirmek için iyice inceliyordur belki. Bu sabah kahvaltı sofrasında yine koymuşuz Özge'yi ana kucağına, yanına da dayamışız o bebeği, ha babam müzik çaldırıp duruyoruz. Uğur dedi ki;

- Anne bak! Özge bebeğin kulağını tutuyor!

Özgür;

- Hah kulağından yakalamış. Biraz daha büyüsün bence "Yeter artık kafamı şişirdiğin" diye gırtlağını da sıkacak o bebeğin ama daha beceremiyor çocuk. 

Resmen anladık ki kaçıncı çocuk olursa olsun yeni bir bebek her zaman insanı alt üst etme becerisine sahip. Bu sabah Özgür'le aramızda geçen konuşmaları bilseniz anlarsınız neden bahsettiğimi;

Özgür- Selen sakat işler yapıyorsun bir kolunda bebek, diğer elinde kesme tahtası... Hayırdır?

Selen- İyi, tamam... sen al şunu da ekmek kes çocuklara

Özgür- Tek elinde çocukla bu ekmek tahtasına boza dökmeyi nasıl becerdin? Dedim sana sakat işler yapıyorsun diye...

15 dk sonra;

Özgür- Çoraplarımı gördün mü?

Selen- Yoo nerdeydi ki?

Özgür- Bilsem... Her yere baktım nerede ve neden çıkardığımı da hatırlayamadım ki...