Dün akşam Özgür'le iftar sofrasındaki "muhabbetimiz" -kapışmamız da denebilir- aynen şöyle gelişti;
Ö- Bu dolmayı bir tek ben yiyorum kaç gündür... (Yaptığım zeytinyağlı kırmızı biber dolmasından bahsediyor)
S- Olabilir bu barbunyayı da benden başka yiyen yok..
Ö- Onu öööyle kendin yer durursun işte, beceremiyorsun barbunya pişirmeyi
S- Niyeymiş bence gayet güzel bir pilaki olmuş (Alttan alıyorum)
Ö- Nesi güzel yahu? Tatsız tuzsuz birşey.
S- (Bana ha! Benim yemeğime ha!) Sende zevk yok belli ki. Ben 10 üzerinden en az 8 veririm bir kere bu barbunyaya, hiç birşeyi eksik değil, zeytinyağı, sarımsağı, soğanı, şekeri... Hepsi yerinde, üstelik öyle cambul cumbul su içinde de de yüzmüyor, kıvamı da gayet iyi olmuş. Nereye gidersen git, barbunya pilaki dedin mi önüne bunu koyarlar.
Ö- Beş para etmez, ziyan etmişsin barbunyayı
S- (Aha da şimdi hak ettin sen sopayı) Sen kim oluyorsun ki barbunya pilaki konusunda fikir beyan ediyorsun? 12 senedir evliyiz daha bi kere barbunya yediğini görmedim. Çocuklar da ben de bunu severek yiyoruz her defasında, bir tek sen trip yapıyorsun.
Ö- Annemin pişirdiğini yerim ben. Annem süper barbunya pişirirdi, diğer herkes evlenip gittiği için de bir tek babamla ben kapışırdık o barbunya için. Yarısını o, yarısını ben yerdik tüm tencerenin.
S- Şimdi tepemin tasını attıracaksın, bir daha yemek yapmayacağım bu evde, kimi istersen getirir ona yaptırırsın yemeği artık
Ö- Yavrucuum neden kızıyorsun? Annemden öğrenip te ondan daha iyi yaptığın yemekler olduğunu söylediğimi ne çabuk unutuyorsun? Doğruya doğru! Barbunyayı onun kadar iyi pişiremiyorsun, aç sor, öğren ne olur?
S- Sende emeğe saygı yok hiç. Sonra soruyorsun "Annemin antep dolmasını neden öğrenip yapmıyorsun?" diye... Uğraşıp yapıcam sonra "yok anneminki gibi olmamış" deyip beni zıvanadan çıkartacaksın. İstemiyorum, yeme barbunyamı, taşın kökünü ye...
Bu erkek milletini anlamak mümkün değil azizim, Somali'de insanlar açlıktan ölüyor bu gelmiş annesi gibi yapmıyorum diye kendi çapında 12 senedir benim pişirdiğim barbunyayı yemeyerek beni protesto ediyor. Yeter uleyn, bu evde yemekleri ben yaptığım sürece barbunya da benim sevdiğim gibi pişecek! Hadi dağılın!
Barbunya kardeşliği, sana katılıyorumi beğenmeyen yemez, o kadar;)
YanıtlaSilÇok istiyorsa öğrensin annesinden kendisi pişirsin , pöh!
YanıtlaSilHaklısın Selencim, seni sonuna kadar destekliyorum canım :)
İftar sofrasında olacak şey mi şimdi ? Benim gibi yap Selen'im hiç yemeğe bulaşma:)
YanıtlaSilAh bu nankor erkekler... Benimki de cacigimi begenmedi gecenlerde. O oyle yapmiyormus, ne kadar yogurt koymusum, nanesi fazlaymis vs. Bir cacik uzerine konustu da konustu. Sen yap onu yiyelim dedim, hareket yok. Hepsi ayni ya da cogu...
YanıtlaSilBosver, begenmeyen yemesin. Gayet guzel gorunuyor barbunyan.
selencim benim barbunyam da onurun annesininki gibi olmuyormuş. en güzel barbunya onunki. gel gör ki beni ilgilendirmiyor bu durum. ben beğeniyorum, o da bana yetiyor :)
YanıtlaSilYerdenUzak, Yaşasın Kardeşlik!:D Kendim yapar kendim yerim, aç kalacak olan ben değilim ne de olsa değil mi? :P
YanıtlaSilHandan, Öğrendi de valla. Ben posta koyunca durumu toparlamak için aradaki fark neymiş diye annesini arayıp aldı tarifi. Ama benim canım uzun bir süre barbunya görmek istemiyor artık, ne yazık di mi? :D
Ah be Mümine'm, maalesef ben de midesine düşkün bir insanım. Yoksa çok kolay olacaktı o dediğin...
Pınar, hiç sorma geçmişte biz de cacık kıvamı yüzünden kapışmıştık. Bir cacık üzerine ne kadar konuşabileceklerini emin ol ben de çok iyi biliyorum. Ama resimdeki temsili bir barbunya yemeği, benimkinin hepsini sinirimden oturup kendim yedim. :D
Yasemin, aynen bence de öyle. Zaten hep en güzel yemeği onların anneleri yapıyor her zaman. Bizimkilerse hep eleştirilen oluyor. "Şunu niye annem gibi yapmıyorsun?" "Buna niye annem gibi şundan koymuyorsun?" falan filan. Bana sorarsan da en güzel tarif benim anneminki. Aksini iddia eden buyursun mutfağa di mi ama? :D