Bu aralar evdeki başlıca tartışma konusu Özge'nin ilk kelimesinin ne olacağı. İlk hecelerini söylemeye başladı ama şimdilik aynı heceyi anlamsız şekilde arka arkaya sıralamaktan ibaret ilk sözleri. Babasıyla büyük aşk yaşıyorlar o yüzden ilk kelimesi "baba" olursa şaşırmayacağım. Gerçi Uğur da bana hayrandı ama ilk söylediği kelime "tatal" (çatal) olmuştu. He-Man gibi, elinde tuttuğu çatalı başının üzerine doğru kaldırıp, suratında koca bir gülümseme ve büyük bir zafer edasıyla "tatal" dediğinde ikimiz de çok şaşırmıştık bugün gibi hatırlıyorum.
Ömer konuşmaya başladığında ilk kelimesi ne olduğuna dair ise çok şaibeli bilgiler var. Ömer uzunca süre Avni gibi muful dıgıl gibisinden şeyler söyleyip parmağıyla işaret ederek anlaşmıştı bizimle. (Bakınız Ömer'ce Türkçe Sözlük) Onun ilk sözlerini tek anlayabilen Uğur olduğu ve de o zamanlar sadece 3 -3,5 yaşlarında olduğu için maalesef Ömer'in ilk kelimesi neydi emin değiliz. Sonraları konuşması düzeldi ama uzunca bir süre kelimelerin içindeki "k" haflerini " t" gibi söylemeye devam etti. Çocuğa gökkuşağı ve gökyüzü dedirterek epey eğlendik itiraf ediyorum. Kendimizle gurur duymuyoruz elbet ama cidden çok komikti. :)
Uğur'un konuşması oldum olası çok muntazamdı, küçücük yaşında çok zor kelimeleri bile çok güzel telaffuz ederdi o yüzden İstanbul'a geldiğimizde "Kozyatağı" yerine "Tozyatağı" dediğini fark ettiğimizde hem çok şaşırmış hem de çocuğa hak vermeden yapamamıştık. :P
Özge'de bu sefer dördümüz birden dikkat kesilmiş dinliyor olacağız, ilk bilinçli sözcüğünü kaçırmamız zor olur herhalde. Heyecanla bekliyoruz, bakalım ilk kelimesi ne olacak.
Bizim ki bugün iki üc kez ababa dedi..araba oldugundan süphelendik..ben araba diye konusurken hep takilmis plak gibi tekrarladi durdu..bakalim..yarin yine deniycez.. ;)
YanıtlaSilAraba iyiymiş Nar Çiçeğim, oğlan çocuğuna yakışır... Çataldan iyidir herhalde :P Eeee boğa burcu benim oğlan, boğa burcu gırtlağına düşkün olur derler, doğru herhalde :D
SilAhaha, gökkuşağı ve Tozyatağı'na bayıldım :) Bizimki büyük de çok düzgün konuştu hep, o yüzden pek eğlenemedik. İki numero'nun ilk kelimesi hav olmuştu, köpeklere ve her türlü hayvana bayılıyor, tıpkı ablası gibi. Sonra baba, abba (abla) dedi 9 aylıkken. Anne'yi de taa 11 aylıkken söyledi ama söyleme sayısı/gün hesaba katılırsa anında fark attı diğerlerine ;)
YanıtlaSilOoo Evren o zaman bizim ilk kelimeyi duymamız yakın demek :) 9 ay bitti bizim de. Çok konuşuyor aslında, hele de tuvalet adaptöründe otururken, ama pek anlaşılır değil ağzında geveliyor bir şeyler. :)
SilHa ha ha Selencim hiç güleceğim yoktu :D Demek kendinizle gurur duymuyorsunuz ha :)
YanıtlaSilBiz de Bilgehan'a onkokuz dedirteceğiz diye ha babam saydırırdık :) Hayır enterasan oğlum benim, dokuzu düzgün söylüyordu :)
:D Duymuyoruz ama ne yapacaksın Handan, arada ebeveyn olmanın nimetlerinden faydalanmak lazım :P Bak işte o dokuz da bizimkine benzer bir durum. Bizimki de normalde gök diyebiliyordu ama gökkuşağında aniden "t" ye dönüyordu. :D
SilDamla baba dedi :)
YanıtlaSilama çok geçmeden anne deyip baba demeyi unuttu :)
sevinmeli mi bilemedim... hep anne hep anne ;)
Ayyy çok tatlı ama Bahar, bizim de inşallah öyle olur. Baba desin razıyım Özgür de sevinsin garip :P Heyecanla bekliyorum ben de anne demesini valla.. Deli miyim neyim, bu 3. çocuk, daha önce belki milyon defa duymuşumdur ama ne yapacaksın gönül istiyor işte :P
Sil:D bizim ilk kelimemiz Gel ikincisi Whisky(kedimiz) olmuştu ,7 ay 7 günlüktü sonra anne ve dede oldu arada bir iki kez baba dediği duyulur gibi oldu.. Ama şimdilerde günde 600 ü aşkın kez Anne duyuyoruz :) Bence Özge'nin ilk kelimesi baba olmayacak, olsa da devamı gelmeyecek...
YanıtlaSilGülşen resmen kediyi çağırabilmek için erken konuşmuş izin kız :) Bizimki 9 aylık oldu daha anlaşılır bir kelime etmedi. Kedi mi alsak biz de :D Ya bu anne kelimesinde arayı kapatacağını Evren ve Bahar da söylemiş dur bakalım, heyecanla bekliyorum. :)
SilBenim yeğenim 7 aylıkken ailecek piknikte Dedesine bakarak :''d-de-de '' ve ardından '''Dede'' dedi. Babam tabii ki çok mutlu, çünkü öğretmek için biraz egzersiz yaptırmıştı. Yeğenimin annesi ise ''Oğluuuum, anne demiyorsun, baba demiyorsun, dede mi diyorsun?'' diye bozulmuştu. Biz de onun bozulmasına bozulmuştuk. Nihayetinde çocuk ilk ne derse desin konuşuyor, konuşmak için çaba harcıyor, sevinmek lazım ... Pelin
YanıtlaSilSizinki de biraz bizim "tatal" gibi olmuş. :) Komik ama cidden bozulmadınız inşallah, anne olunca insan ister istemez o kadar emek sarf ettikten, cefasını çektikten sonra azıcık ta sefasını sürmek istiyor, dillerinden dökülecek o "anne" lafı gerçekten mutlu ediyor insanı. Ama dediğiniz gibi konuşsun da çocuk bize sevinmek düşsün inşallah. :)
Sil