Gıda terörü ve genel durum özeti

Taşınma günü yaklaştıkça sinirlerim gittikçe geriliyor. Kitaplarımı kendi ellerimle, özenle paketledim. Çoğu şeyi de sınıflandırmayı başardım. Meğer evde ne çok ıvır zıvır biriktirmişiz de haberimiz yokmuş. Evde kolilerden adım atamaz hale geldik. Sinir stres had safhada. O yüzden tüm bu bunalımlar içinde, ağlak vaziyette buraya bir şeyler yazıp sizin de asabınızı bozmak istemiyorum açıkçası. Taşınma hazırlıklarıyla geçen bu koca haftaya renk katan yegane olay Perşembe günü Yasemin'le buluşmamızdı. Muhabbete doyamadığım, çok keyifli bir gün geçirdim.

Cuma günü ise okul çıkışı acilde aldık soluğu. Küçük oğlan krize girmiş "Nefes alamıyorum Anne, göğsüm çok acıyor" diye ağlıyordu okuldan almaya gittiğimde. Bronşiolit Astım teşhisi koydu çocuk doktoru.  Ardından alerji doktorumuza uğradık. Halihazırda kullandığımız alerji ilaçlarına bir kaç ekleme yaptılar. Şimdilik iyi çok şükür. Ama düşündükçe sinirleniyorum, çocuklar yiyecek % 100 doğal şey bulamıyorlar ki... Her şey işlem görmüş, her şeyin içinde kim bilir bilmediğimiz, bilmeyi bırak adını bile okuyamadığımız,  hangi katkı maddeleri var. Doğal beslensin, abur cubur yerine meyve yesin desen bile "Kim bilir hangi hormonu verdiler, hangi tarım ilacını sıktılar?" diye soruyor insan kendine. Ondan sonra her iki çocuktan biri alerjik oluyor işte. Kaç tane köy çocuğu gördünüz alerjik bünyeye sahip?

Ne zamandır yazmak istedim ama fırsat olmadı, geçen hafta bizim küçük oğlanın bilim şenliği vardı. Bilim şenliğinde Yavuz Dizdar'ın Nişasta bazlı şekerin zararları üzerine bir konuşması vardı. Taşınma, babamın hastalığı vs derken öyle isteksiz gitmiştim ki bilim şenliğine hiç böyle bir aydınlanma anı beklemiyordum açıkçası. Yavuz Bey'in konuşmasını dinledikçe sinirden renkten renge girip, gıda teröristlerini öldürene dek kendi ürettikleri çöpleri yedirmek istedim. Gerçi örneğin bazı marka "katkısız ve doğal" yoğurtların haftalar geçse de bozulmadığını artık bilmeyen yok ama yine de siz şuraya bir tıklayıp süt ve yoğurtlarda ne kumpaslar döndüğünü yeniden bir okuyun. Son bir kaç aydır zaten kendi yoğurdumu mayalıyordum ama Yavuz Bey'in anlattıklarından sonra artık kafayı yeme noktasına geldim.

Cuma günü markete gittim. Önce günlük süt reyonunu gezdim. "Homojenize" olmayan pastorize bir süt bulamadım. Belki ben sütümü kaymaklı seviyorum, olamaz mı kardeşim? Kimse bana sordu mu sütün içindeki yağ moleküllerini basınçla parçalamadan önce? Diyelim ki,  ben sadece pastörize edilmiş, kaymaklı süt istiyorum. Tamamen doğal olmasa da doğala daha yakın bir süt satın alma şansı neden tanınmıyor bana? Ama yok, böyle bir süt temin etme şansım yok. Çünkü böyle bir süt üreten yok.

Süt reyonundan çikolata reyonuna geçtim. Çocuklara çikolata alayım dedim. Üşenmedim tüm çikolataların "içindekiler" kısmını okudum, istisnasız tüm markalarda soya lesitini kullanıldığını öğrendim. Hiçbirinde fruktoz şurubu ya da mısır şurubu yazmıyordu ama insan düşünmeden edemiyor, soya lesitini kullanan adam gidip ürettiği üründe halis muhlis pancar şekeri mi kullanıyor yani? Ardından baktım içinde soya lesitini olmayan çikolata yok bari kakao alıp kendim çocuklara kurabiye yapayım dedim. Aldım bir paket kakao elime, bir baktım üzerinde  "Alkali işlem görmüştür" yazıyor. İnsan elinde olmadan düşünüyor tabi, iyi bir şey olsa neden üzerine böyle bir uyarı yazsınlar? Elimi attığım tüm kakao paketlerinde aynı uyarı vardı, korktum, kakao almadan eve döndüm. Nitekim alkali işlemin sadece ama sadece kakaoya daha koyu bir renk ve daha güçlü bir tad vermek için uygulandığını öğrendim. Doğal kakao nereden temin edilir henüz bir fikrim yok, ama bulursam yazarım.

Uzun lafın kısası markette çocuklara yedirecek bir şey bulamıyorum artık. Tüm sakızlarda gerçek şeker yerine tatlandırıcı kullanıldığı yetmiyormuş gibi tüm çikolatalarda da soya lesitini var. Artık GDO'lu soya mı değil mi diye düşüneceğime çikolata almam daha iyi. Çoğu kek, bisküvi ve içecekte hatta Yavuz Bey'in söylediğine göre mesela hamburger köftelerinde bile mısır şurubu ya da fruktoz şurubu kullanılıyor. Çünkü fruktoz şurubu içine katıldığı ürünün bozulmasını da önlüyormuş. Zaten çocuklara çok abur cubur yedirme taraftarı olmadım hiçbir zaman ama şu son duyduklarım resmen hazır gıda sektörünü gözümde sıfıra indirdi.

Kendi çapımda yaptığım bazı denemelerin sonucunu paylaşmak isterim. Günlük sütleri kullanarak mayaladığım yoğurtların arasında en iyisi Yörsan'ın günlük sütüyle yaptığım yoğurt oldu. Yörsan yetkililerini çok tebrik ediyorum buradan bu konuda.  İstanbul'da olmama rağmen yakındaki bir mandıradan temin ettiğim sütle de yoğurt mayaladım. Yoğurt mayalamanın aslında marketten yoğurt almak kadar kolay olduğunu söyleyebilirim. Zannettiğimin aksine kendi mayaladığım yoğurt ta 1 haftaya yakın ekşimeden dayandı buzdolabında. Ama çocuklar bayıldığı için genellikle 2-3 gün içinde bitiyor zaten.

Nasıl oldu bu hale geldik bilmiyorum. Neden doğaldan ve doğallıktan bu kadar uzaklaştık? Neden bu kadar işlem görmüş ürünler üretiliyor onu da anlamıyorum. Bozulmayan bir yoğurt üretebilmek kimine göre başarı olabilir ama bence çok korkutucu. İçinde bakterilerin bile çoğalamadığı ürünleri çocuklarımıza yedirmek ne kadar mantıklı?