Gece

http://www.cansinerol.com/arsiv/2007/

Gecenin insan üzerindeki etkisi ne garip. Çoğunlukla yorgunluktan tükenmiş bir halde uykunun huzurlu kollarına kavuşmak için acele ederiz. Uyku tazeler bizi, kızgınlıklarımız hafifler, yorgunluklarımız geçer, düşünceler bir süreliğine kafamızdan uçup gider. Uyku gündelik sıkıntılardan kaçış noktamızdır, belki de bu yüzden "Sabah ola Hayır ola" gibi özlü sözler uydurmuşuzdur. Gece dinlenme zamanıdır bizim için ama bazen de kendimizle başbaşa kalıp düşünmek için bir fırsat. 

Nedense zamanın avuçlarımdan nasıl da kayıp gittiği en çok geceleri dank eder benim kafama, uyumamak için direnirim aklım sıra. Diğer saçma sapan gündelik işlere harcanan zamanlara yanmazsın da işte o gece uykuları koyar insana. Vaktini uyuyarak geçirmek fikri bile korkutucu gelir bazen. Halbuki gündüz de uyuduğumuzun farkına varmayız hiçbirimiz. Hayatın karmaşası içinde düşünmeyiz en son ne zaman sadece yüzümüzle değil de tüm kalbimizle güldüğümüzü. Bilmeyiz ne zaman bir insana gözlerinin içine bakarak, nasıl olduğunu gerçekten merak ederek sorduğumuzu. En son ne zaman güneşin doğuşunu izlediğimizi hatırlamayız hiç. Şehrin ışıkları içinde yıldızların kaybolduğunu fark etmeyiz bile. O kadar meşgulüzdür ki bir çocuğun kahkahasına katılmayı aklımıza bile getirmeyiz. En son ne zaman gerçek toprağa ayak bastığını unutmuştur çoğumuz. Hiç özlemeyiz bir ağacın gövdesine sarılmayı, bir çiçeği koklamayı.  Güneşi karşılayan kuş seslerini duymayız, ya da baharı tüm coşkusuyla karşılayan bir kiraz ağacı görünmezdir bizim için. Camdan baktığımızda kaçımız bulutları gerçekten görüyoruz? Yağmur ne zamandan beri köşe bucak kaçılması gereken bir şey oldu bizim için? Ne zaman gerçekten yaşadığımızı hissetmeyi değil de yaşar gibi yapmayı seçtik?

Bazen gökyüzünde süzülen bir martıyı takip eder gözlerim, şaşarım sadece zevk için sağa sola dönüp sortiler yaparak süzüldükten sonra yeniden yükselip kendini rüzgara bırakmasına. Bir martı kadar bile hayatın zevkine varamıyorsak aklımızdan şüphe etmemiz gerekmez mi sizce de?