Pencere

Şu öndeki alçak katlı bina işte..

Bizim mutfak penceresi karşı sitenin spor salonuna bakıyor. Salonun etrafı tavandan zemine aynalı camla kaplı. Gündüz vakti bakınca sadece ayna gibi etraftaki görüntüyü yansıtan camlar görünüyor. Ama akşamları hava kararıp ışıklar yandığında salonun içi akvaryum gibi ortaya çıkıyor. Her akşam bir sürü insan orada koşu bantlarında koşar, türlü spor aletlerinde saatlerce ter dökerken, biz spor salonu manzaralı mutfağımızın penceresinin önünde akşam yemeği yiyoruz. Bana çok komik geliyor bu durum. Muhtemelen onlar içerideki ışıklardan karşı apartmandaki mutfakta oturmuş, kendilerini seyrederek yemek yiyen bizi veya diğer komşuları görmüyorlar. Ama biz pencereden karşıdaki spor salonundaki herkesi gayet rahat görebiliyoruz. Bu durumda kimin kime örnek olması gerekiyor bilmiyorum ama orada uğraşan insanlara bir yandan acıyorum bir yandan da azimlerinden dolayı çok takdir ediyorum. Bana spor aletlerinde spor yapmak acaip sıkıcı ve saçma geliyor. Spor salonunda 1 saat ter dökeceğime açık havada 3 saat yürüyeyim, ben öyle bir insanım. Haliyle onların çabası ve azmi beni forma girme konusunda gaza getiremiyor ama olur da bizi görüyorlarsa inşallah ben gelip gidip mutfakta atıştırırken kimseyi caydırmıyorumdur.