Siz bu yazıyı okurken...

Son 10 gün nasıl geçecek, doğuma kadar nasıl oyalanacağım diye düşünürken Pazar gecesi Ömer hastalandı. Bütün gece kustu durdu. Sabah erkenden Özgür hastaneye götürdü gıda zehirlenmesi demişler. Damar yolu açılırken de fenalaşmış hastanenin asansöründe yine kusmuş. Özgür aradı, "Ömer kusmaya başlayınca bizimle birlikte asansöre binmiş olan adam kapıyı tırmalamaya başladı, adam kaçtı kurtuldu ama çocuğun üstü başı battı, yedek kıyafet getir bize" dedi. Kalktım gittim hastaneye. Üstünü değiştirdik, ıslak mendille elini yüzünü sildik güzelce. Ömer'cik hastalık psikolojisiyle beni eve göndermek istemedi ben de kaldım onlarla birlikte hastanede. 3,5 şişe serumdan sonra ancak eve gitmesine izin verdi doktor. Damar yolunu çıkarmadılar, ertesi gün yeniden görmek istedi doktor, tipini beğenmezse 2 şişe daha serum verecekti çünkü. O günümüz komple hastanede geçti.

Salı günü sabahtan  Özgür yine Ömer'i hastaneye götürdü. İshal de başladı deyince doktor hiç acımadı valla, "siz yeterince hızlı takviye yapamazsınız" deyip yine yatırmış, 2 şişe daha serum verdiler. O gün de öğlen 1'e dek baba-oğul hastanedeydiler.  Eve gelince epey gözü açılmıştı çocuğun ama doktor yine de "çarşamba günü de sabahtan gel, bir göreyim ona göre okul için rapor vereyim" demiş. Mecburen Çarşamba sabahı da yeniden gidip doktora göründüler, raporunu alıp geldiler. O gün de okula gitmedi Ömer, evde dinlendi iyice.

Perşembe sabahı da benim doktor kontrolüm vardı. Çocukları okula bırakıp sabahtan gittik hastaneye. Önce nst'ye girdim sonra doktor muayene etti. Nst sonucunu beğenmedi, "Böyle nst mi olur, yanlışlık var. Git, birşeyler ye öyle gel, saat 13:00'te yeniden yapsınlar" dedi. Aynen öyle yaptık. Hastanenin kafeteryasında romantik bir sevgililer günü yemeği yedik başbaşa. Sonra saat 13:00'te çekilen nst'de sancı çıktı. Acaip dalgalanmalar vardı. Doktor onu görünce beni apar topar acile yolladı. "Bir şişe serum versinler acil, saat 15:00'te yeniden nst çekilsin" dedi. "Eğer serumdan sonra nst yine böyle çıkarsa seni acil sezeryana alıcam" dedi. Biz serseme dönmüş vaziyette acile indik. Apar topar damar yolu açtılar. Koskoca 1lt lik bir serumu bağladılar koluma ama bir türlü yeterince hızlı akıtamadılar. Saat 15:00 olduğunda anca yarısı bitmişti serumun. Bu sefer diğer koluma da damar yolu açıp serumu o tarafa bağladılar. Ben her iki kolumda da birer damar yoluyla öyle kalakaldım. Karambolde bir de ad soyad, doktorumun adı ve kimlik no yazılı bir bilezik takmışlar koluma. Öyle bir durumdayım ki yani doktor "hadi sezeryana" dese damar yolu, bileklik her şey hazır. Özgür zaten zavallım 4 gündür hastanelerde serum peşinde helak olmuş. Gözünü kapadığında bile damlayan serum görüyor artık. Sevgililer gününü hastanenin acil servisinde, sürekli kusan bir amca ve durmaksızın ağlayan bir çocukla birlikte haline gülen iki tip olarak geçirdik. Özgür "Tutup ta sevgililer gününde verirsen kızımı kucağıma ben bir daha ömrübillah bu hediyenin altından kalkamam, hayatta bundan daha iyi bir şey bulamam çünkü" diye söylendi durdu.

Bu arada niyeyse tam da gününde kolu dar bir tişört giyeceğim tutmuş mecburen her iki kolunu da makasla kesip genişlettik ki serum verilirken kolumu üstten sıkmasın. Yatmaktan zaten saçlarım keçe gibi olmuş, kolları kesik tişörtümle, devasa göbeğimle futbol topu yutmuş bir psikopat gibi görünüyordum. Arada hemşireyi ikna ettik te neyse ki ilk açtıkları damar yolunu çıkardı. Tuvalete falan gitmeye kalksam en azından bir kolumu kıvırabilecek hale geldim. En sonunda serum bittiğinde çıktım doktorun yanına. Yeniden, bu sefer kolumda damar yolu ve bilezikle 3. defa nst'ye bağladılar beni. Neredeyse 40 dakika süren son nst seansından sonra doktor aldı beni karşısına "Bu gece seni sezeryana almamı gerektirecek kadar acil bir durum yok ama perşembeyi bekleyecek durumun da yok. Sancıların var, zaten sezeryanlısın. Sana benden 1 gün izin, Cuma günü git hazırlan, Cumartesi sabahı yapalım sezeryanı" dedi. O şekilde gönderdi bizi eve.

Hazır kolumda damaryolu varken anestezi uzmanının istediği testler için de kan veririm diye laboratuvara gittim ama hemşire demez mi "Olmaaaz, oradan test için kan alamam, pıhtı olur baska birşey olur, test yanlış çıkar sonra. Ben başka yerden alıcam"  Boşu boşuna salak gibi 2 saat kolumda damar yoluyla gezmişim sizin anlayacağınız. Hemşire damar yolunu çıkardı kolumdan sonra da "Yine en iyi damar buymuş" deyip tekrar aynı yerden aldı kanı. Delik deşik oldum öyle çıktım hastaneden.

Uzun lafın kısası, hastanelerde, harala gürele geçen bir haftanın sonunda, siz bu yazıyı okurken ben büyük ihtimalle ameliyatta veya ameliyattan yeni çıkmış olacağım. Perşembe yerine bebişe Cumartesi sabahı kavuşacağız inşallah. Beni merak etmeyin, kendimi biraz toparladığımda yeniden yazarım.