Kış günleri nasıl geçer?

Nihayet Kuyucaklı Yusuf'u bitirebildim. Güzeldi ama çok içime sıkıntı verdi. Felaket iç karartıcı bir kitaptı benim için. Belki bu kitabı okumak için zamanlamam kötüydü artık bilemeyeceğim. Zaten ülke gündemi yeterince kalabalık ve karanlıkken bu kasvetli kış günlerinde hiç hoş bir tat bırakmadı bende. Sonu da biraz eksik kaldı sanki. Ne bileyim hani olur ya, bir film izlersiniz, öyle bir yerde biter ki "Hah kesin devamı çekilecek bunun" dersiniz. Biraz öyle oldu bunun sonunda da, sanki devamı yazılacakmış gibi bitti. Neyse piyasada bir sürü sabun köpüğü kitap varken aman sakın bunu okumayın diyecek halim yok elbet. Sonuçta güzel yazılmış, gerçekçi, insanın içine oturan ama uslup olarak oldukça akıcı bir roman. Okuyun siz karar verin.

Howard's End'e başladım. Tipik ingiliz romanı, şimdilik fena gitmiyor. Karanlık kış günlerinde kendimi örgüye ve kitaba vurdum. Bazen bebişi uyutunca işim yoksa Digitürk IQ dan güzel bir film seçip izliyorum. Özgür'ün sevmeyeceği dram veya romantik tarz filmleri seçiyorum yoksa arıza çıkarıyor. En zevkli bu şekilde geçiyor bu kasvetli günler. Battaniyenin hala çevresini örüyorum ama artık zor kısmı bitti o yüzden onu askıya aldım, nasılsa acelesi yok. Bu şala başladım, kış bitmeden birisine sürpriz yapmak istiyorum. İnşallah çabuk biter.

Bu arada,yukarıdaki resimde yeniden değerlendirme projemi bulan oldu mu? Üç çocukla anca bu kadar oluyor anacım. Tığlarım orada burada atılıyordu. Eski bir kavanoza, yeni yıl süslemeleri reyonundan aldığım renkli bantı yapıştırıp tığlarımı doldurdum içine. Şimdilik büfe-kitaplık karışımı mobilyamsı şeyimizde duruyor. Mobilyamsı şeyin bir adı yok çünkü İkea malzemeleriyle biz dizayn ettik. Fotoğrafını koymak isterdim ama taşınırken sağı solu çarpıldı. Ve de o raflar kitap taşımaya uygun değilmiş, rafların ağırlığıyla dik kenarları hafifçe dışarı doğru eğildi. (Kendimize not: bir daha eve İkea'dan dolap büfe vs modüler birşey almayın)