13 Şubat 2014 Perşembe

Hayal mi Gerçek mi?

Bu hafta sonu Özge 1 yaşını dolduruyor. O hayatımıza gireli ne çabuk 1 sene geçti inanamıyorum. Hala kendi kendine yürüyemiyor, arada kendi başına çekingen 1-2 adım atıyor ama eşyalara tutuna tutuna neredeyse evin içinde koşar hale geldi. Öpmeyi öğrendi. Öp dediğimizde yavaşça dudaklarını yanağımıza değdirip bırakıyor. Sonra burun ve kulak deliklerini keşfetti. Sık sık o minik işaret parmağı ile burnunun derinliklerini araştırıyor veya parmağını kulağına sokup kaşıyor. Kapı çaldığında acaip bir heyecana kapılıp "hadi hadi hadi" diye kapıya gitmek istiyor. Oynak bir müzik duydu mu olduğu yerde hafifçe el çırpıp dans etmeye başlıyor. Eşyaları işaret edip "bu bu bu" diyerek vermemi istiyor. "Al, ver, gel, hadi" gibi temel kelimelerle çoğu şeyi anlatabiliyor. Bir de zırt pırt yanıma gelip "memme memme memme memmeeee" diye mızıldanmayı öğrendi ki vermeden susmuyor velet. Dokunmasını veya kurcalamasını istemediğimiz şeylere yaklaşınca dilimizle cık cık cık sesi çıkarıyoruz sinirleniyor ama duruyor. Sonra da suratını buruşturup güya çok sevimli bir ifade takınıp kibarca izin istiyor. Suratı öyle komik oluyor ki görmeniz lazım... Geçen bir sene boyunca, ümitsizliğe kapıldığım, hayal kırıklığına uğradığım, çok üzüldüğüm ve hatta çok ama çok feci bunaldığım bir sürü an ve gün oldu eğer bu küçük bebek hayatımda olmasaydı herhalde bu dönemde yaşanan herşeye katlanmak çok daha zor olacaktı. Onun bulaşıcı neşesi ve kahkahaları olmadan hayat bizim için çok daha sönük ve monoton olacaktı eminim. O yüzden Allah'a şükürler olsun onu ailemize dahil ettiği ve sağlıkla bize kavuşturduğu için.

Uyumamakta direnen bıdık abilerden öğrendiği tekvando tekniklerini babası üzerinde deniyor

Not: Başlık yazıyla alakasız görünüyor farkındayım, aslında resmin altında bu aralar zihnimi fazlasıyla meşgul eden bir konu üzerine de birşeyler yazmıştım ki başlık esas o kısıma hitab ediyordu. Sonradan bazı kişisel sebeplerden konuyu kendime saklamaya karar verdim o yüzden o kısmı çıkardım. Umduğumuz şekilde gelişmeler olursa bu kaldırdığım kısımla birlikte diğer detayları da yazar yayınlarım, söz.

6 yorum:

  1. Bir sene oldu bile ha? İnsan inanamıyor. Bir güzel yumur sıkıştır onu benim için Selencim.

    Hayaller de gerçekleşsin, her istediğiniz hayırlısıyla elinize gelsin canım.

    YanıtlaSil
  2. Sağol Handancım, senin yerine de mıncırırım Özge'yi. Çok teşekkürler güzel dileklerin ve yorumların için. Senden başka arayanım, soranım, okuyanım yok galiba.... :P
    Öperim seni ve oğluşlarını. :)

    YanıtlaSil
  3. ilk sene bittiğinde bende inanamamıştım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nasıl geçip gitti hiç anlamıyor insan... :(

      Sil
  4. Çocuklar da olmasa yılların geçtiğini anlamayacak gibiyiz. Oğlum büyürken "Ne çabuk, ne çabuk..." demekten alıkoyamıyorum kendimi.
    Merhaba : )

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba :) Ben iki oğlana baktıkça hala inanamıyorum ne kadar büyüdüklerine... Kız da öyle olacak galiba ama en azından bu sefer daha çok tadını çıkarmaya çalışıyorum işte.. :)

      Sil