13 Nisan 2011 Çarşamba
Hayattan Murathan Mungan dersi
Eskiden, ben daha çok küçükken diyemeyeceğim, ama bariz bir şekilde zihinsel olarak şimdiki halimden daha az olgun ve daha sığken Murathan Mungan okumayı "İkimiz aynı aşktan bahsetmiyoruz" diyerek reddetmiştim. Yeni Türkü'nün bestelediği şiirlerini ortaokul yıllarımda bayıla bayıla söylerken tanışmıştım Murathan Mungan'la. Lise yıllarımda cinsel tercihi yüzünden bende büyük hayal kırıklığı yarattı ve Yeni Türkü şarkılarıyla nabız gibi içimde atan ritmlerdeki ve duygulardaki adamı gerçek Murathan Mungan'dan ayrı tutup aslında onunla aramızda hiç ortak nokta olmadığına inandırdım kendimi. Kendisini cinsel tercihi yüzünden okumayı reddettiğimi üzülerek itiraf ediyorum. Hor görmek değildi bu. Biz sadece hayata başka gözlüklerden bakıyorduk ve O'nun hissettikleriyle benim hissettiklerim asla aynı olamazdı bana göre... O zamanlar büyük bir "Ben"lik duygusu içinde sarhoş gezerken "Ben" değil "Hiç" olmanın marifet olduğunu herkesin "Bir" olduğu gerçeğini idrak edebilmiş değildim. Gençtim, divaneydim, uçlarda duygular yaşayıp bunu büyük marifet sanıyordum.
Aradan seneler geçip ben, beni hayal kırıklığına uğrattığı için yazara küsken bugünlere geldik. Deli gibi aşık oldum, evlendim, iki defa anne oldum, büyüdüm. Aradan uzuuun yıllar geçti, köprünün altından çok sular aktı ve benim uçuk kaçık düşüncelerim hayatın avuçlarında bir güzel törpülendi, sivri köşeleri yontuldu ve bugünlere ulaştım. Pazar günkü Hürriyet'te Murathan Mungan'ın röportajını okuduğumdaysa kafamdan aşağı kaynar sular döküldü. Deli gibi pişman oldum O'nu okumadan yıllarımı geçirdiğim için. Okurken kendimden geçtim, uçtum resmen, bir insan bu kadar mı güzel anlatır bazı şeyleri! Sözlerini okumadım, su gibi içtim ama yetmedi. "Kaç yaşında olursan ol, annen ya da baban hayattaysa, sen hâlâ birinin çocuğusun." demiş röportajın bir yerinde. En çok ta bu cümlesi dokundu yüreğime. Ah ben ne yaptım! Nasıl üzgünüm... İşin komik tarafı bunca yıldır Murathan Mungan okumayarak aklımsıra O'nu cezalandırdığımı sanırken en büyük cezayı kendime vermişim de haberim yokmuş.
Hayat daha ne oyunların var benim için? Olgunlaşmanın en güzel yanı bu değil mi? Hayatın her köşesinde yeni bir ders var görmesini bilen için...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Yeni kitabı çıktı, onu alacağım ilk fırsatta :)
YanıtlaSilHandan (Giriş yapmaya üşendim de:)
Evet ya Handan, ropörtajı okuduktan sonra yeni kitabını ben de çok merak ettim. :D
YanıtlaSilo cümle umumi bir cümle, atasözü gibi bir şey..
YanıtlaSilona ait değil kesinlikle.
ve evet haklısınız, harika bir söz ama asla sahibi murathan mungan değil.
çok şükür!