Sil Baştan!

Uzun bir süredir, yaklaşık 1,5 sene oldu galiba, Özgür iş için her gün karşıya gidip geliyor. Dolayısıyla günde en az 3 saati yollarda geçiyor. Köprü trafiğine ya da trafik kazasına denk gelirse daha bile uzun sürebiliyor yolda geçirdiği süre. Daha bu sabah 9'da evden çıktı saat 11:30 da aradığımda daha fabrikaya ulaşamamıştı. Bu iş nedeniyle iki kıta arasında gidip gelme olayı daha bi 4-5 sene daha sürecek gibi göründüğünden artık ciddi ciddi Avrupa Yakası'na taşınmayı düşünmeye başladık.

Çocukların okulunun değişecek olması ise şimdiden beni germeye başladı. Buradaki okulumuzdan ve öğretmenlerimizden acaip memnunuz çünkü. Orada da böyle memnun kalabileceğimiz okul ve öğretmen bulabilecek miyiz diye çok endişeliyiz.  Hal böyle olunca planlar hep okul ekseninde şekillenecek. Önce fabrikaya yakın iyi bir okul bulacağız sonra da o okula yakın bir ev. Planımız bu. Tabi bu planı uygulamaya koymak için de şimdilik okulların kapanmasını bekliyoruz. O yüzden, ilk etapta, öncelikle çocukları bu fikre alıştırmak en mantıklısı gibi geldi.

Bu sabah kahvaltıda açtık konuyu; "Okullar kapansın, bu yaz taşınacağız. Karşıda güzel bir okul bulacağız, okula yakın bir de ev. Kuzenler de gelecek, hep beraber taşınacağız" diye anlattık. Özgür'ün abisinin çocukları oluyor bu "kuzenler" ki  bize inanılmaz büyük bir avantaj sağlıyorlar. Kelimelerle anlatmama imkan yok. Sık sık görüşüyorlar, okulda sürekli birlikteler, doğum günler, bayramlar hep beraber kutlanıyor. Nereye gitseler zaten arkadaşları da yanlarında gitmiş olmuş oluyor böylece, adaptasyon çok ama çok kolay oluyor.

Biz şimdi okuldan ve arkadaşlarından ayrılacaklar diye üzülecekler, nasıl telkin etsek, ne desek te sakinleştirsek diye beklerken Ömer demesin mi, "Nasıl yani? Ben şimdi herşeye baştan mı başlayacağım?" diye... Zavallım, yeni bir okula geçince yeniden 1. sınıftan başlayacağını sanmış. :-)  Sabah sabah öldük gülmekten. 3. sınıfa geçecek ama hala bir bebek gibi saf benim çocuğum. Ne tatlı şey çocukluk....