İnsan bazen istiyor ki, en azından bir günü evde bir yerleri ovmadan geçireyim. Lime lime olmuş ellerime sürdüğüm krem suyla akıp gitmeden, ellerim ıslanmadan 1 saat geçirebileyim. Çamaşır asmadan ya da bulaşık makinesi boşaltmadan, ya da bugün akşama ne pişireyim diye düşünmeden bir günüm geçsin gitsin. Oraya buraya saçılan giysilerini bir kere de bana söyletmeden kendileri toplasınlar. Kim hangi ilacı içecekti, kimin boğazı ağrıyordu düşünmek zorunda kalan hep ben olmayayım. Lavabonun etrafını, banyonun aynasını bir defa da kuru bulayım. Bir kereliğine olsun aradıkları şeyleri kendileri bulabilsinler. Salona saçılan oyuncaklarını bana söyletmeden toplasınlar. Her gün topladığım halde sehpanın üzerine çay bardağımı koymak için ıvır zıvırları sağa sola ittirmek zorunda olmayayım, kendimi koltuğa attığımda orama burama saplanan oyuncaklar olmasın ya da kumandayı koyduğum yerde bulabileyim.
Hepsi birden değil elbet, bunlardan bir tanesi bile günün birinde gerçekleşirse o güne şanslı günüm diyeceğim. Mantıklı düşünecek olursam, Onlar sağlıklı olsunlar da ben hep bunları yapayım razıyım elbet. Ama insan yine de arada bir düşünmeden edemiyor işte... Olmuyor mu sizin de delirdiğiniz anlar? "Bunu da hep ben mi yapacağım?" ya da "Bunu neden hep söylemek zorundayım?" dediğiniz şeyler olmuyor mu bazen?
:))) Olmaz mı hiç?Çoook!
YanıtlaSilyarama tuz bastın. ve böyle kendine zaman bulamayan anne bloglarını okudukça ne yalan söyliyim, hiç gelmeyecekmiş gibi geliyor bana öyle boş zamanlar.. içimi bir ümitsizlik kaplıyor. misal, dün eve gidip, kızıma tam 1 saat süren yemek yedirme faslından sonra tam 3 saat boyunca ütü yaptım. ve bittiğinde yatağıma gidecek mecalim yoktu. hayat bu mu...:(
YanıtlaSilOoof Öykü Of, n'olucak bu kadınların hali... :)
YanıtlaSilBilgen, gelmiyor öyle boş zaman falan, ben evdeyim, dışarıda çalışmıyorum ama evin işi bitiyor mu bir sor hele; asla! Arada sen zorla kendin için vakit ayırmadıkça hiç bir zaman kendine vakit bulamıyorsun. O yüzden bekleme harekete geç. Kendin için bir şeyler yap. Evin işlerini nasıl ihmal etmiyorsak biz kadınlar olarak kendimizi de kollayacağız, başka kimse seni düşünmüyor çünkü. Ütü olayına hele hiç girmeyelim, hayatta yapmaktan en nefret ettiğim iki iş var;
1) Toz almak
2) Ütü yapmak
Klozet temizlemesem yeter bana :) Ay herkes erkek, kapak neden havada diye kızmaya da gelmiyor, niye aşağıda oluyor diye üste çıkacaklar neredeyse.
YanıtlaSilHandan
zor zor ama ben 4/4'lük yapmıyorum valla. yarım yamalak, canım ne kadar isterse işte... yoksa yorgunluktan düşüp ölürüm. arada bi ev meydanında bağrınıyorum "ortalığı dağıtmayın üleeeeyn" diye, öyle böyle geçinip gidiyoruz işte...
YanıtlaSilYasemin, aynen ben de böyleyim. Hatta bazen zorla kendi odalarını toplamaları için esip gürlüyorum evin içinde, toplanmayan ıvır zıvırlarını camdan ya da çöp bacasından atmakla tehdit ediyorum, giyilmiş kıyafetleri temiz olsalar bile katlamamak için kirli sepetine tıkmalarına bağırıyorum, bazen ben bile kendimden bıkıyorum ama başka türlü de yetişemiyorum herşeye. Hele de şu ıvır zıvır işleri yaparkenki şu "zamanım boşa geçip gidiyor" duygusu yok mu...
YanıtlaSil