4 Ağustos 2011 Perşembe

Tadım kaçtı..


Hiç tadım yok bu aralar. Ramazanın ilk günü sevgili muhabbet kuşumuz Boncuk'umuz tık diye gidiverdi. Hiç hasta gibi bir hali yoktu halbuki. Pazar gecesi uçarken fenalaştı. Ertesi gün de can çekişe çekişe öldü. Çocuklar ve ben de perişan bir halde seyrettik. Öldüğünde hepimiz salya sümük ağladık. Çok seviyorduk be. Kuş demezsiniz öyle akıllı öyle sevimliydi kerata. Ailemizin bir parçası olmuştu resmen. Ölümü hepimizi çok üzdü. Bir daha da eve evcil hayvan alacak olursam Allah beni bildiği gibi yapsın. Hayvan dostlar iyi, hoş, ama ölümleri insanı perişan ediyor.

3 yorum:

  1. İnsan çok kötü oluyor gerçekten de.

    YanıtlaSil
  2. Boncuk huzur icinde uyusun. Nasil kotu bir durum oldugunu cok iyi biliyorum...

    YanıtlaSil
  3. Hiç sorma Handan, çok alışmışız kerataya

    Pınar, çok teşekkürler...

    YanıtlaSil