Mazeret izni

Geçtiğimiz ay bilgisayarıma bir haller oldu blogcum. Belki de kendisini evde bırakıp tam 1 hafta tatil yaptığım için bana trip yapıyordur, malum, hiç bu kadar ayrı kalmamıştık daha önce. Tatilden döndüğümden beri ne zaman bilgisayarımı açsam bana işlerimi halletmem için kafasına göre bir mühlet verip sonra kendi kendine kapanıyor. Ne yaptıysam olmadı. Özgür'ü ikna edip format bile attırdım ama formattan sonra baktık hala aklına esince kapanıyor, kendisine bir tane yepyeni, en orjinalinden pil bile aldım. Ama ı-ıh, orjinal pilini beğenmemiş olsa gerek yine aklına estikçe kapanma olayına girince bilgisayarımı gözyaşları içinde tamirciye uğurladım. Lütfen bana "abartıyorsun" demeyin. Ben 34 yıllık ömrümde, tamirciye gidip te eskisinden daha iyi bir durumda geri dönen bir notebook bilgisayar görmedim hiç. Doğal olarak emektar bilgisayarımın akibeti konusunda epey endişeliyim.

2 haftadır tamircide olan bilgisayarım yüzünden elim ayağım birbirine dolaştı. Özgür bana hemen bir şirket bilgisayarı tahsis etti. Beni çok sevip düşündüğü veya bunca zamandır kendisine ettiğim yardımların bir karşılığı olsun diye değil elbet. Nisan ayından beri ancak bir düzene soktuğumuz şirketin cari hesap kayıtları sekteye uğramasın diye benim hizmetime verdi bu bilgisayarı.

Ama bu yeni bilgisayarın sürekli gidip gelen interneti bu süre zarfında benim de ruh halimde "gel-git"ler yaratmaya başladı. Bilgisayarı açıyorum internet var. Bir-iki sayfa açıyorum tam bir şey okuyacağım ya da maillerimi kontrol edeceğim, bir bakıyorum internet gitmiş. İnternet,bir varmış bir yokmuş diye beni sınarken yarım aklım da uçup gidecek ben esas ona yanıyorum. Uzun lafın kısası, bilgisayarım tamirde, Özgür'ün bilgisayarı ise içinde tüm mühendislik hayatının proje çizimlerini barındırdığı için hepimize "cısss", diğer idareten kullanabildiğim bilgisayar ise dandik. Arayı açtım, ama mazeretim var. Bir sürelik mazeret izni kullanacağım. Bensiz de idare edebilirsiniz, size güveniyorum. Kalın sağlıcakla...