İnternet ve arkadaşlıklar üzerine

"İnternet insanı yalnızlığa itiyor" diyorlar ya ben hiç katılmıyorum. Tam tersine, esas internetim olmasaydı herhalde ben çok yalnız bir insan olurdum. Düşünüyorum da son 15 yıl içinde edindiğim tüm arkadaşlarımla internet ortamında tanışmışım. Ya blog vasıtasıyla, ya e-mail grupları ya da oynadığım online oyun ortamında tanışıp ta gerçek hayatta görüşmeye devam edip arkadaşlık ettiğim bir sürü insan oldu. Ama aynı süre içerisinde gerçek hayatta bir şekilde yollarımızın kesişip te tanışıklığın arkadaşlığa dönüştüğü tek bir insan yok hayatımda. Belki de bunun tek sebebi çalışmayan bir anne olmamdır. Sonuçta bir yerde çalışıyor olsaydım işyerinde tanışıp arkadaş olduğum insanlar olabilirdi.

Bazen çocukları almaya gittiğimde okuldaki diğer anneleri gözlemliyorum da çok ilginç geliyorlar bana. Çocukları aynı sınıfta okuyan bazı anneler okul dışında da görüşmeye devam ediyorlar. Bana en garip gelen çocuğu 1. sınıfta olup ta aralarında gün düzenleyen hanımlar olmuştu. Geçen gün de bizim apartmanda oturan, arasıra asansörde veya yolda karşılaştığım 3 kadının asansör önündeki samimi muhabbetleri beni şok etti. Yahu bu sitede hayat daha bu yaz başladı. Hepimiz en fazla 6 aydır falan oturuyoruz burada. Hangi arada tanışıp ta bu kadar samimi olabiliyor bu insanlar gerçekten anlayamıyorum.

Bu açıdan bakınca kendimden şüphe ediyorum ister istemez. "Tüm bu insanlar bu kadar kısa sürede tanışıp kaynaşabiliyor, o zaman acaba ben mi çok yabaniyim?" diye soruyorum kendime. Bilemiyorum, insan kendine tarafsız bakamıyor ki... Sonuçta ben çözemedim bu işi. En tuhafı ise; aslında hiç te şikayetçi değilim bu durumdan. Ben internetten bulduğum arkadaşlarımla gayet mutluyum. "Sınıf anneleriyle gezmeye tozmaya gidecek, gün yapacak insan değilsin madem, niye bunları kafaya takıyorsun?" derseniz tamamen haklısınız.  Aralarına karışmak gibi bir derdim yok ama sanırım sadece anlamak istiyorum insanları. Nasıl bir ruh haliyle bu şekilde davranabildiklerini gerçekten merak ediyorum. Bir de bu şekilde kurdukları arkadaşlıklarının kalıcı olup olmadığını...

İnternet ortamı, aslında benim gibi asosyal tiplere daha uygun diye düşünüyorum. Çünkü insanları dış görünüşlerine göre yargılama ihtimalini tamamen kaldırıyor ortadan. Bloglarda, e-mail gruplarında, insanları tanıma imkanı gerçek hayattakine göre çok daha fazla bence. Gerçek hayatta hiç kimse yeni tanıştığı ya da hiç tanımadığı birine, düşüncelerinden, hayatından, duygularından bahsetmez. Ama bloglarda bir insanı yazdıklarını okuyarak gerçek hayattakine nazaran çok daha çabuk tanıma imkanınız var. Tabi internette bulunduğunuz ortama göre, yanılma şansınız çok artabilir. Ama abuk sabuk sitelerde veya egzantrik sosyal ağlarda dolaşmadığı sürece, bence bir insanın internette kafa dengi bir insana rastlama ihtimali gerçek hayattakinden çok daha fazla. Siz ne dersiniz?