Bu hafta Özgür fuar yüzünden geç saatlere kadar çalıştı durdu. Onun yokluğunda ise benim oğlanlar iyice kudurdular. Artık bende ne kafa kaldı ne de sabır. Yine sabahın köründe okula gitmeden önce birbirimize girdik. Birbirlerine sataşmadan bir an bile geçiremiyorlar. Sürekli bir didişme ve birbirlerini şikayet durumu içindeler. Artık bir yerden sonra insanın sabrı taşıyor. Bu hafta gerçekten kaçıp gitmeyi düşündüm evden. Neyse ki okul var da okul saatleri içinde kafamı dinleyecek huzur dolu bir kaç saatim olabiliyor. Yoksa aklımı kaçırmam an meselesi.
Bu çocuklardan uzak, kaçamak zamanlarımda bu hafta sürekli tığ işleriyle uğraştım. Bol bol dantel kitaplarını inceledim. Tüm o romantik görünüşlü danteller bünyeye acaip bir huzur veriyor nedense. Hırkam hala orada burada, evin muhtelif yerlerinde sürüne dursun bu hafta hep böyle minik danteller ördüm durdum. Artık olur da eve aklını kaçırmış bir misafir gelirse (zira aklı başında bir insan bu eve kendi isteğiyle gelmez bence) çayını kahvesini bu dantellerin üzerinde ikram ederim. En olmadı artık deli gömleğimin bir köşesine dikiverirler, hastanede romantik bir izlenim bırakırım.
Dolapta kalan son aşureyi fotoğrafladığımı da çaktırmayın. Kenarları kurumuş falan ama tadı hala yerindeydi valla. Hafta sonunda çocuklar bir huzur verirse daha güzel bir şeyler düşünür, pişirir, yemeden önce de dantelimle birlikte çeker koyarım buraya. Tam da sinirden ne bulursam yeme moduna girmişim bu gidişle doğuma kesin yuvarlanarak gideceğim. Herkese mutlu hafta sonları dilerim.
Sen bunlardan örüp birleştirmeye de başlarsın şimdi :) Ufukta nefis bir masa örtüsü görüyorum :)
YanıtlaSilSabahki sessizlik kadar güzel birşey olamaz çenem de kulaklarım da dinleniyor, kendime geliyorum ben de :)
Çok güzel olmuş danteller. Oğluşlar hep böyle değil mi, yerlerinde duramıyorlar hiç, bizimki de okuldan gelir gelmez oyun oynamaya başlıyor görende bütün gün yerinde oturduğunu sanır nerden buluyorlar bu enerjiyi, maşallah onlara:)
YanıtlaSilAşurede örgülerde çok güzel görünüyor.Ellerine sağlık.Erkek çocuklarında genel bir durum bu sanırım.duramıyorlar.
YanıtlaSildeli lafını duydum geldim, aman dyiyeim Selen'im.. :) Ama seni öyle iyi anlıyorum ki iki erkek çocuk hırlaşmaları öyle anlatmakla olmuyor yaşamak lazım.. benim kalbim durma noktasına geliyor inan.. Allah yardımcımız olsun
YanıtlaSilHandancım, bir masa örtüsü projesi var gönlümde ama nasıl bir şey olacağına karar veremediğim için henüz fikir aşamasında.
YanıtlaSilAllah eksikliklerini göstermesin ama ne yalan söyleyeyim o sabah sessizliği paha biçilemez valla.
Fadiş, tüm bu enerji nereden geliyor bir bilsem.. Bir tek spor dönüşü pelte gibi oluyorlar ağır bir antrenman ikisinin de hakkından geliyor ama maalesef biz keyfini süremeden onlar yıkanıp yatıyorlar.:P
Hayat Paylaştıkça, teşekkür ederim. Bizim büyükler hep "erkek çocuk büyütmeyen çocuk büyüttüm demesin" derlerdi. Durumu en iyi özetleyen cümle bu sanırım :D
Mümine'm Nasrettin Hoca gibi olduk, demiş ya "Bana doktor değil damdan düşen birini getirin" diye bizimkisi de o hesap.:P Beni sen çok iyi anlarsın iki oğlan bazen insanı delirecek noktaya getirebiliyor hakikaten. En azından kulaklarımdan veya gözlerimden ateş çıkacak mertebeye geliyorum şahsen. Can-ı gönülden Amin diyorum, gerçekten böyle zamanlarda Allah yardımcımız olsun .
amanın, dantel, aşure... maşallah selen.
YanıtlaSilBenimkisi deşarj yolu Yasemin, oğlanlara kızdıkça yiyip yiyip örüyorum işte bişeyler.. :P
YanıtlaSil