Pazar günü çocuklarla evin yakınındaki parka gittik. Çok güzel vakit geçirdik. Tam 3,5 saat boyunca koştuk, uçurtma uçurduk, çimenlerde yuvarlandık, yürüdük, frizbi oynadık. Uzun lafın kısası çocuklarla birlikte, çocuklar gibi eğlendik. Parkta böylesine güzel vakit geçirdikten sonra nasıl bu kadar uzun süre doğadan kopuk yaşayabildiğimize yeniden şaştım.
| veee çocukların karıştırdığı uçurtma ipini açmaya çalışan bendeniz... |
Yavuz bey'in yazilarini Dunya'dan bilirdim, sizin blogunuzda web sitesi oldugunu da ogrendim cok sevindim! Bu eski yazilara dair bir yorumdu :)
YanıtlaSilGelelim bu yaziya... Yakininizda bu kadar guzel bir parkin olmasi harika olsa gerek, elbet kalabalik degilse. Bahcesehir'e benzettim sanki, bilemedim :( Oyle mi?
İzmir'deki Bostanlı Parkı geldi aklıma bu fotoğrafları görünce, biz de orada yapardık bunları :D
YanıtlaSilBerceste, çok sevindim sizi sevindirdiğime ben de o web sitesini aslında Dunya gazetesi'ndeki yazılarını ararken bulmuştum. :) Ve evet haklısın, Bahçeşehir burası, park kalabalıktı ama oldukça büyük olduğu için fazla rahatsız olmuyor insan.
YanıtlaSilEh ağaç falan olmayınca uçurtma uçurmak kolay oluyordur Handan. :P Bir ben sevemedim şu İzmir'i...
YanıtlaSilYavuz bey babamin doktoru idi, ayni zamanda gazeteden de arkadasi. Cok cok degerli bir insandir. Hani insan gibi insan derler ya, oyle.
YanıtlaSilBahcesehiri bildigime de sevindim. Dilerim siz de istediginiz evi bulmussunuzdur :)
Doğrudur, başka hiç kimse sadece insanları bilinçlendirebilmek için o kadar didinmez herhalde.
YanıtlaSilBahçeşehir'i Özgür'ün işyerine(Hadımköy) yakınlığı yüzünden tercih ettik, güzel bir yer ama senelerce severek yaşadığımız yerden ayrılınca şimdilik alışmaya çalışıyoruz diyelim :)
İzmir'i ben de çok sevemedim ama Bostanlı Parkı'nın yeri ayrıdır. Akşamları cıvıl cıvıl olur ve de rahatsız edecek kimse yoktur, herkes ailesiyle gelmiş belli seviyedeki insanlardır.
YanıtlaSil